Hotel Owner Lens

ถ้าต้องหาเงิน ฿400,000/เดือน ใน Low Season คุณจะทำยังไง

3 Property ตั้งเป้าเดียวกัน แต่ผลลัพธ์ไม่เท่ากัน — เพราะสิ่งที่ชี้ขาดไม่ใช่ occupancy แต่คือการรู้ break-even ของตัวเองก่อนตั้งเป้า

Amornpan Somsawasdi·2026 · 08 · 01·8 min
โรงแรมช่วง Low season

ทุกเดือนพฤษภาคมถึงกันยายน คำถามเดิมจะกลับมาที่โต๊ะเจ้าของโรงแรมเสมอ — เดือนนี้ต้องหาเงินเท่าไหร่ถึงจะไม่ขาดทุน สมมุติว่าตัวเลขนั้นคือ ฿400,000/เดือน บทความนี้จะพาดูว่าทำไม property 3 แบบที่ตั้งเป้าเดียวกัน ถึงจบเดือนด้วยผลลัพธ์คนละทาง และคุณจะคำนวณจุดคุ้มทุนของโรงแรมตัวเองได้อย่างไรก่อนตั้งเป้าครั้งหน้า

Occupancy ต่ำไม่ใช่ปัญหา — ไม่รู้ break-even ต่างหากคือปัญหา

เจ้าของส่วนใหญ่วัด low season ด้วย occupancy % แล้วสรุปว่า “เดือนนี้แย่” ทั้งที่ตัวเลขเดียวที่ตอบว่าแย่จริงหรือไม่คือ break-even point — จำนวนคืนที่ต้องขายเพื่อคุ้ม fixed cost ของเดือนนั้น โรงแรมที่ occupancy 30% อาจกำไร ขณะที่โรงแรมข้าง ๆ occupancy 55% ขาดทุน เพราะโครงสร้างต้นทุนกับ ADR ต่างกันคนละโลก

เคสเปรียบเทียบ: 3 property เป้าเดียวกัน

ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวเลขสมมุติเพื่อประกอบการอธิบาย — contribution ต่อคืนคือ ADR หักต้นทุนผันแปรต่อห้อง (แม่บ้าน ซักรีด อาหารเช้า ค่าคอม OTA)

Property ADR Break-even /เดือน Occ. ที่ต้องได้ Low season จริง ผลลัพธ์
Standard · 25 ห้อง ฿3,800 134 คืน 18% 35% กำไร ✓
Economy · 75 ห้อง ฿1,500 1,000 คืน 44% 30% ขาดทุน ✗
Villa · 4 หลัง ฿15,000 32 คืน 27% 40% กำไรสูงสุด ✓✓

Standard 25 ห้อง ต้องการแค่ 18% occupancy ก็คุ้มทุน — low season ที่ 35% จึงยังกำไร Villa 4 หลัง ยิ่งชัด: ขายแค่ 32 คืน/เดือน ก็ผ่าน break-even เพราะ contribution ต่อคืนสูงถึงระดับหมื่น ส่วน Economy 75 ห้อง ดูเหมือนได้เปรียบเรื่องจำนวนห้อง แต่ contribution ต่อคืนบางมาก บวก fixed cost ของทีมที่ต้องดูแล 75 ห้อง ทำให้ต้องขายถึง 1,000 คืน/เดือน — เป้าที่ low season ไม่มีทางไปถึง

The property with the lowest occupancy made the most money — because it knew its break-even.

คำนวณ break-even ของคุณเองใน 3 ขั้น

ใช้ตัวเลขจริงจากบัญชีเดือนล่าสุด ไม่ใช่ตัวเลขที่อยากให้เป็น

  1. รวม fixed cost ต่อเดือน — เงินเดือน ค่าเช่า/ผ่อน ค่าสาธารณูปโภคขั้นต่ำ ประกัน ค่า software (PMS, channel manager) ทุกบาทที่ต้องจ่ายแม้ไม่มีแขกสักคืน
  2. หา contribution ต่อคืน — ADR เฉลี่ยจริง หักต้นทุนผันแปรต่อห้องที่ขายได้: แม่บ้าน ซักรีด amenities อาหารเช้า และค่าคอม OTA (15–20% ถ้าขายผ่าน OTA เป็นหลัก)
  3. หารกัน — fixed cost ÷ contribution = จำนวนคืนที่ต้องขายต่อเดือน แปลงเป็น occupancy % แล้วเทียบกับ low season ปีที่แล้ว คุณจะรู้ทันทีว่าเป้าที่ตั้งคือเป้าจริงหรือเป้าหลอก

3 คันโยกเมื่อ break-even สูงกว่าความเป็นจริง

ถ้าคำนวณแล้วพบว่าต้องได้ occupancy ที่ low season ไม่เคยไปถึง คุณมี 3 คันโยก — ขยับ ADR/mix (ขายห้องที่ contribution สูงก่อน ไม่ใช่ลดราคาทั้งกระดาน เพราะทุก ฿100 ที่ลด คือ contribution ที่หายไปตรง ๆ) ลด fixed cost ชั่วคราว (ปิดปีก/ชั้นที่ไม่ขาย ปรับตารางทีมตาม forecast ไม่ใช่ตามความเคยชิน) และ เติมรายได้ที่ไม่ใช่ห้องพัก (F&B สำหรับคนนอก, day use, long stay รายเดือนที่ยอม ADR ต่ำแลก occupancy การันตี) เลือกคันโยกจากตัวเลข ไม่ใช่จากความรู้สึก

Key takeaway
Occupancy % ต่ำ ไม่ได้แปลว่าไม่มีกำไร — รู้ break-even ก่อนตั้งเป้า แล้วเป้า ฿400,000 จะกลายเป็นแผน ไม่ใช่ความหวัง

อยากรู้ break-even ของโรงแรมคุณภายใน 5 นาที ลองใช้ Break-Even Calculator ของเรา หรือทักมาคุยเรื่องโครงสร้างต้นทุนของ property คุณโดยตรง

thethinkwise | Hotel Consulting

Similar Posts

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.